زندگي،‌ شهر و برنامه‌ريزي؟

سلام خدمت همة‌ دوستان و بازديدكنندگان عزيز

واقعاً امروزه شرايط زندگی و محيط زيست آدمی از هر لحاظ تغيير و تحول پيدا كرده و در عين اينكه بر رفاه و آسايش بشر افزوده شده در عين حال دقدقه‌ها و همچنين مشكلات و ناامنی‌ها هم بيشتر شده. از يكطرف اوج رفاه و ثروتمندی رو ميشه به تماشا نشست و از طرف ديگه اوج فقر و به قولی بدبختی رو. از يكطرف اوج امنيت و آسايش و از طرف ديگه اوج ناامنی و استرس.

و در دنيای امروزي، در قرن ۲۱، قرنی كه همه چيز شهری شده،‌ شهرها محل زندگي،‌ كار، تفريح و اسكان شدن و اين شهرها در عين پديد آوردن امكانات و شرايط زيست و زندگي، تناقضات و مسائل و مشكلات زيادی رو هم در خود دارن. چه بسا شهری آباد و سرزنده در فردای اون به خاطر حادثه‌ای طبيعی (مثل زلزله) يا ساخت انسان و تكنولوژی (مثل حملة‌ اتمي) تبديل تپه‌ای خاكستر بشه. در كنار اين، گذران زندگی روزمره نيز اغلب در شهرهای جهان سوم يا به خاطر خلوتی زياد و فقدان امكانات (خدماتي،‌ شغلی و ... ) و يا شلوغی و ازدحام و فشردگی زياد با مشكلات زيادی روبرو بشه. كمبود امكانات مالي،‌ انحصارات بزرگ، ناامنی سياسي،‌ هزينه‌های سرسام آور نظامي،‌ هدف‌گزينی‌های نادرست، مديران نالايق و شرايط اجتماعي- اقتصادی بين‌المللي،‌ همه و همه محدوديت‌های بسيار بزرگی رو برای فراهم كردن زمينه‌ها و شرايط يك زندگی خوب برای عامة‌ مردم بوجود بياره. كيفيت مناسب زندگی و يا حداقل فراهم بودن زمينه‌های رفع نيازهای اساسی كه اين انسان خستة امروزی كمی هم بتونه به سلسله مراتب بالاتر نيازهای خودش از جمله خودشكوفايی برسه و تنها در پيچ و خم روزمره‌گی و رفع احتياجات اولية‌ خودش اونم با استرس‌ها، فشارها و ناملايمات زيادش غرق نشه، واقعا چطور بايد حاصل بشه؟

واقعا آيا ميشه كه شرايط قابل قبولی رو برای زندگی فراهم كرد؟

آيا شهر رو به عنوان سكونتگاه انسان مدرن می‌توان برنامه‌ريزی كرد؟

زمينه‌ها و شرايط لازم برای برنامه‌ريزی مناسب چيست؟

و برنامه‌ريزی بايد توسط چه كسانی انجام گيرد؟

منتظر نظرات و پيشنهادات خوب شما هستم. ممنون.

قديري؛ ۱۲/۱۲/۸۴. ۷ دقيقة‌ بامداد

/ 9 نظر / 19 بازدید
علی

سلام دوست من سوالاتی که شما مطرح کرديد به گمان من جواب به آنهامثبت است.البته بطور نسبی.به من اجاز ه بدهيد بين شهرها و به طور کلی بين همه چيز کشور های جهان سوم با کشور های پيشرفته تفاوت قايل شويم.گويا فعلا همه چيز خوب مثل شهر خوب -دانشگاه خوب-ماشين خوب-زندگی خوب- برای آنها فراهم آمده است..يادم می آيد یک روزی زنده ياد دکتر شکويی ميگفت انسان در شهرهای کشور های پيشرفته احساس پويايی می کند.پس می شود نظام برنامه ريزی را به سمت بهبود شهرها هدايت کرد.چطور ميشود در شهر های ژاپن زلزله های بزرگ با حداقل خرابي همراه باشد؟کدام نظام برنامه ريزی چنين شهری را خلق کرده است.در واقع نظام برنامه ريزی ما

علی

در واقع نظام برنامه ريزی ما بايد متحول گردد.متاسفانه در کشورهای جهان سوم بويژه ايران نظام برنامه ريزی دچار اشکال است.سيستماتيک نيست.فرد محور است.يا بهتر بگويم حکومت محور است .نظام برنا مه ريزی ما درصدد بهبود بنيادی زندگی انسان ها نيست.بلکه در صدد آن است برنا مه ريزی به جهتی سوق دهد که مرتب القا کند که حکومت در صدد بهبود وضع انسان ها است.البته در اين مقوله هم تبليغاتی و آرايشی برخود ميکند.که نمود اين ادعا را در دولت فعلی می بينيم.به همين منظور من معتقد هستم که اگر به دنبال برنامه ريزی هدفمند هستيم راهی جز اين نداريم که نظام سيا سی ما متحول گردد که به تبع آن نظام برنامه ريزی ما هم متحول گرد

علی

ادامه... اما در دست چه کسانی باشد وقتی سيستم متحول گرديد شخص را هم خودش مشخص ميکند.اگر روند فعلی که در کشور ها ی جهان سوم حاکم است اصلاح نشود شهر ها مکانهای مناسبی برای انسانها نيستند .کما اينکه الان نيستند .زنده ياد شکويی می گفت تجربه دويست سال اخير نشان داده است اين روند ادامه دارد. دوست عزیز در این خصوص بیشر می شود صحبت کرد چون جا نمیش در سه قسمت جواب دادم ۸۴/۱۲/۲۴

علي

سلام وبلاگ جالبی داريد بمن سر بزنيد لطفا مرسی

ديونيزوس

واقعاْ جالب است اين هم تحرک جغرافيدانان

علي

ممنون که سر زديد در صورت تمايل می توانيم تبادل لينک کنيم موفق باشيد

MARKZ

سلام...من يه تحقيق بايد در مورد شهرسازی انجام بدهم.الانم مشغواشم.تموم که شد خبرت ميدم.

علی

نقشه ای بيس نداری؟

معمار

دقدقه نه دغدغه