سلام خدمت همة دوستان و بازديدكنندگان عزيز
واقعاً امروزه شرايط زندگی و محيط زيست آدمی از هر لحاظ تغيير و تحول پيدا كرده و در عين اينكه بر رفاه و آسايش بشر افزوده شده در عين حال دقدقهها و همچنين مشكلات و ناامنیها هم بيشتر شده. از يكطرف اوج رفاه و ثروتمندی رو ميشه به تماشا نشست و از طرف ديگه اوج فقر و به قولی بدبختی رو. از يكطرف اوج امنيت و آسايش و از طرف ديگه اوج ناامنی و استرس.
و در دنيای امروزي، در قرن ۲۱، قرنی كه همه چيز شهری شده، شهرها محل زندگي، كار، تفريح و اسكان شدن و اين شهرها در عين پديد آوردن امكانات و شرايط زيست و زندگي، تناقضات و مسائل و مشكلات زيادی رو هم در خود دارن. چه بسا شهری آباد و سرزنده در فردای اون به خاطر حادثهای طبيعی (مثل زلزله) يا ساخت انسان و تكنولوژی (مثل حملة اتمي) تبديل تپهای خاكستر بشه. در كنار اين، گذران زندگی روزمره نيز اغلب در شهرهای جهان سوم يا به خاطر خلوتی زياد و فقدان امكانات (خدماتي، شغلی و ... ) و يا شلوغی و ازدحام و فشردگی زياد با مشكلات زيادی روبرو بشه. كمبود امكانات مالي، انحصارات بزرگ، ناامنی سياسي، هزينههای سرسام آور نظامي، هدفگزينیهای نادرست، مديران نالايق و شرايط اجتماعي- اقتصادی بينالمللي، همه و همه محدوديتهای بسيار بزرگی رو برای فراهم كردن زمينهها و شرايط يك زندگی خوب برای عامة مردم بوجود بياره. كيفيت مناسب زندگی و يا حداقل فراهم بودن زمينههای رفع نيازهای اساسی كه اين انسان خستة امروزی كمی هم بتونه به سلسله مراتب بالاتر نيازهای خودش از جمله خودشكوفايی برسه و تنها در پيچ و خم روزمرهگی و رفع احتياجات اولية خودش اونم با استرسها، فشارها و ناملايمات زيادش غرق نشه، واقعا چطور بايد حاصل بشه؟
واقعا آيا ميشه كه شرايط قابل قبولی رو برای زندگی فراهم كرد؟
آيا شهر رو به عنوان سكونتگاه انسان مدرن میتوان برنامهريزی كرد؟
زمينهها و شرايط لازم برای برنامهريزی مناسب چيست؟
و برنامهريزی بايد توسط چه كسانی انجام گيرد؟
منتظر نظرات و پيشنهادات خوب شما هستم. ممنون.
قديري؛ ۱۲/۱۲/۸۴. ۷ دقيقة بامداد
